Yeni Lisan Hareketi nedir?

Yeni Lisan Hareketi, Türk edebiyatında dilin sadeleşmesi ve millî bir kimlik kazanması için ortaya çıkan önemli bir akımdır. 20. yüzyılın başlarında genç yazarların bir araya gelerek oluşturduğu bu hareket, Türkçenin köklü değişimlere uğramasını sağlamakla kalmamış, aynı zamanda dilin halkla bütünleşmesini hedeflemiştir. Sade bir dilin, edebiyatın gelişimine katkı sağlayacağına inanarak, Arapça ve Farsça unsurları azaltmaya yönelik bir çaba içinde olmuşlardır.

Yeni Lisan Hareketi, 1911 yılında Genç Kalemler dergisi etrafında toplanan Ömer Seyfettin, Ali Canip Yöntem ve Ziya Gökalp tarafından başlatılan dilde sadeleşme hareketidir.

Bu hareketin temel ilkeleri şunlardır:

• Arapça ve Farsça dilbilgisi kurallarının ve bu kurallarla yapılan tamlamaların kullanılmaması ;
• Arapça ve Farsça kelimelerin Türkçede söylendikleri gibi yazılması ;
• Başka Türk lehçelerinden sözcük alınmaması ;
• İstanbul konuşması esas alınarak yeni bir yazı dilinin oluşturulması ;
• Dil ve edebiyatın doğu-batı taklitçiliğinden kurtarılması.

Yeni Lisan Hareketi, Türk edebiyatında ilk avangart toplu girişim olarak kabul edilir. Millî bir edebiyat için dilin Arapça ve Farsça ögelerden arındırılması gerektiğini savunan hareket, daha geniş planda özellikle gençlerde milliyetçiliği uyandırmayı amaçlamıştır.

Yeni Lisan Hareketi'nin getirdiği yeni ilkeler, kendisinden sonraki sürece yerleştirmeyi başarmış ve 1930'larda başlayan Dil Devrimi'nin temelini oluşturmuştur.